Zakład, zlokalizowany będzie w północno-zachodniej części Szanghaju, ma rozpocząć działalność do końca 2024 r. i będzie skalowalny, aby dostosować się do oczekiwanego szybkiego wzrostu runku. Ma też umocnić pozycję Umicore na rynku katalizatorów ogniw paliwowych oraz uzupełni ofertę jaka mają obecne zakłady produkcyjne i badawczo-rozwojowe Umicore w Niemczech i Korei.

– W ciągu ostatnich 30 lat z powodzeniem rozwinęliśmy się, aby stać się liderem rynku technologii katalizatorów ogniw paliwowych. Dzięki wielkoskalowej nowej fabryce w Chinach będziemy gotowi zaspokoić rosnący popyt naszych klientów na rynku, który ma wzrosnąć 12-krotnie do 2030 r. Rynek wciąż rozwija się i najprawdopodobniej jeszcze przyspieszy w przyszłości – powiedział Bart Sap, wiceprezes Catalysis – grupy biznesowej Umicore.

Energia chemiczna zamienia się w wodór

Ogniwa paliwowe to urządzenia wytwarzające energię elektryczną w wyniku elektrochemicznych reakcji redoks, a nie spalania. Przekształcają energię chemiczną paliw, takich jak wodór czy metan, bezpośrednio w energię elektryczną, łącząc je z tlenem.
Ponieważ energia chemiczna nie musi być najpierw przekształcana w energię cieplną i mechaniczną, ogniwa paliwowe są niezwykle wydajne. Oprócz minimalizacji strat energii, ogniwa paliwowe są również mniej zanieczyszczające niż klasyczne spalanie: emisje węgla są znacznie niższe. Jeśli zielony wodór (wytworzony z odnawialnych źródeł energii) zasila ogniwo, emituje jedynie parę i ciepłe powietrze.

Także recycling

Ponadto ogniwa paliwowe są wszechstronne. Mogą dostarczać energię do systemów tak dużych jak elektrownie użytkowe i tak małych jak laptopy. W związku z tym ogniwa paliwowe znajdują zastosowanie w wielu sektorach jak np. motoryzacyjnym ale i m.in. morskim, lotniczym i kolejowym.

Umicore, w ramach swojego cyrkularnego modelu biznesowego, prowadzi również recykling katalizatorów ogniw paliwowych w celu ponownego wykorzystania ich metali, takich jak platyna, do produkcji świeżych katalizatorów ogniw paliwowych, zmniejszając ich ślad węglowy. Katalizatory z ogniw paliwowych będą stosowane głównie w pojazdach długodystansowych o dużej ładowności oraz w mniejszym stopniu w pojazdach o średniej i małej ładowności.

Dwa zakłady w Polsce

Umicore to firma z główną siedzibą w Brukseli. Prowadzi działalność na niemal wszystkich kontynentach. Zatrudnia około 11 tysięcy pracowników w 47 zakładach produkcyjnych, 15 centrach badawczo-rozwojowych W Polsce działalność jest skupiona w dwóch miejscach. W Nowej Rudzie od 2015 roku firma produkuje katalizatory ograniczające emisję spalin. W 2021 roku w Nysie uruchomiła nowy zakład, który jest pierwszą fabryką materiałów katodowych w Europie. Produkcja komercyjna w zakładzie rozpocznie się w drugim kwartale 2022 roku. Docelowo zatrudnienie znajdzie w nim około 400 osób.

Źródło: umicore.com, własne, fot. Umicore

Wodorowy potencjał

– Konsekwentnie realizujemy zadania, które zapewnią Polakom bezpieczeństwo energetyczne, a koncernowi stabilny, długofalowy rozwój i silną pozycję w Europie. Wzmacniamy kompetencje w obszarze paliw alternatywnych, w tym wodoru, który będzie odgrywał coraz większą rolę w rozwoju motoryzacji i jest uważany za jeden z kluczowych elementów transformacji energetycznej. Planowane inwestycje wodorowe w horyzoncie strategii do 2030 roku uplasują nas jako lidera i partnera pierwszego wyboru w budowaniu gospodarki wodorowej w Europie Środkowo-Wschodniej. Szczególnie duży potencjał dla tego paliwa widzimy w transporcie publicznym. Pierwszą mobilną stację uruchomiliśmy w Krakowie, a nasze plany zakładają budowę kolejnych nie tylko w Polsce, ale także za granicą – powiedział Daniel Obajtek, Prezes Zarządu PKN Orlen.

Paliwo dostarczy bateriowóz

Stacja tankowania wodoru została uruchomiona w Krakowie, w zajezdni autobusowej. Dostawy tego ekologicznego paliwa odbywają się z rafinerii w Trzebini, należącej do spółki Orlen Południe, za pomocą „bateriowozu”, czyli kontenera ze zbiornikami, w którym jest zmagazynowane 400 kg wodoru. To ilość, która pozwala zatankować do pełna miejski autobus wodorowy ponad 11 razy.

Autobus wodorowy, z którego będą mogli korzystać mieszkańcy Krakowa, to pojazd całkowicie zeroemisyjny, który „emituje” jedynie parę wodną. Jest wyposażony w ogniwo wodorowe o mocy 70 kW i 5 zbiorników wodoru o łącznej pojemności ponad 35 kg. Autobus może przejechać na jednym pełnym tankowaniu do 350 km.

100 stacji w osiem lat

Zgodnie ze strategią wodorową, do 2030 r. koncern przeznaczy 7,4 mld zł na inwestycje w wodór oparty o odnawialne źródła energii i technologię przetwarzania odpadów komunalnych. Dzięki temu blisko połowa wytwarzanego w Grupie Orlen wodoru będzie nisko- i zeroemisyjna. W ciągu najbliższych 8 lat Grupa stworzy sieć ponad 100 stacji tankowania wodoru, z których będą mogli korzystać kierowcy w Polsce, Czechach i na Słowacji. W Polsce powstanie ok. 57 stacji, na Słowacji ok. 26, a w Czechach ok. 28.

Do 2030 roku Grupa Orlen zbuduje także 10 hubów wodorowych w Polsce i za granicą. Pierwszy hub wodorowy, o wydajności ok. 50 kilogramów wodoru jakości automotive na godzinę, został uruchomiony w zeszłym roku w Trzebini.

Źródło: na podstawie Orlen

Zmiana paradygmatu

Porozumienie odzwierciedla wspólną wizję obu stron, w której wodór odgrywa kluczową rolę w zmianie paradygmatu na przyjazne dla środowiska, niezawodne i opłacalne ekonomicznie źródło energii. W ramach umowy Hyundai Motor będzie wspierać dostawy i rozwój systemów ogniw paliwowych, napędzać wymianę informacji na temat przemysłu wodorowego, tworzyć infrastrukturę dystrybucji i stacji ładowania wodoru oraz rozwijać i prezentować technologie produkcji wodoru.

Wszechstronne wsparcie wodorowe

Producent oczekuje, ze protokół ustaleń pomoże przyspieszyć tworzenie ekosystemu wodorowego w Czechach, prowadząc współpracę w całym procesie i łańcuchu wartości przemysłu wodorowego. Wstępna implementacja pojazdów użytkowych z wodorowymi ogniwami paliwowymi w tym kraju ma pomóc w ocenie popytu i wykonalności działalności w zakresie mobilności wodorowej na terenie Czech. Hyundai Motor pomoże również w stworzeniu infrastruktury w celu zwiększenia dostaw energii wodorowej i rozwinięcia mobilności w Czechach. Firma podzieli się swoją wiedzą i spostrzeżeniami z budowy i eksploatacji stacji tankowania wodoru w Korei oraz będzie wspierać technologie związane ze stacjami we współpracy z H2KOREA

Studia wykonalności w planach

Stowarzyszenia i firmy uczestniczące w porozumieniu ( m.in. Hydrogen Technology Platform, H2KOREA, Hyundai Glovis Co., Grupa Zebra, ORLEN Unipetrol oraz Spolchemie), zgodziły się na przeprowadzenie wspólnych studiów wykonalności dla rozwoju technologii i projektów pokazowych do produkcji wodoru z wykorzystaniem niskoemisyjnych źródeł energii. Hyundai Glovis będzie wspierał logistykę, w tym dystrybucję pomiędzy dostawcami wodoru i stacjami tankowania oraz transport części do pojazdów użytkowych i sprzętu montażowego.

Czechy przyspieszają przejście na mobilność przyjazną dla środowiska, ponieważ przemysł motoryzacyjny jest podstawową działalnością kraju. Wprowadzono Krajowy Plan Działań na rzecz Czystej Mobilności w 2020 roku. Dzięki tej inicjatywie kraj zamierza wprowadzić do roku 2030 aż 50 000 pojazdów napędzanych wodorowymi ogniwami paliwowymi na podstawie rządowego planu wspierania przemysłu wodorowego w ramach długoterminowego harmonogramu działań do 2050 roku.

Źródło: na podstawie Hyundai

Pierwsza publiczna stacja

Włoscy kierowcy zyskali nowy punkt tankowania samochodów wodorowych, otwarty na stacji benzynowej ENI w Mestre, lądowej części Wenecji, w okolicy San Giuliano. Jest to pierwsza we Włoszech publiczna stacja wodorowa w mieście.

Stacja jest wyposażona w dwa dystrybutory wodoru i może dostarczyć ponad 100 kg tego gazu dziennie. Zatankowanie samochodu czy autobusu trwa około 5 minut. Zastosowano na niej innowacyjne rozwiązania zapewniające bezpieczeństwo i zapobiegające pożarom. Obiekt został całkowicie przebudowany i obok instalacji wodorowej posiada także dystrybutory tradycyjnych paliw oraz dwie ładowarki dla samochodów elektrycznych, które mogą działać w trybie szybkim i ultraszybkim.

Porozumienie trzech firm

Zgodnie z porozumieniem podpisanym w 2019 roku przez władze Wenecji, ENI i Toyotę, producent wodorowego sedana Mirai wprowadzi do użytku w Wenecji przynajmniej 10 takich samochodów. Trzy samochody trafiły już do floty Urzędu Miasta Wenecji. Kolejne trzy zasiliły park samochodów w programie car-sharingowym KINTO Share w Wenecji. Pozostałe trafią do użytkowników w najbliższych miesiącach.

– To niezwykle ważny krok w rozwoju wodorowego transportu we Włoszech. Bardzo nas cieszy współpraca z ENI i władzami Wenecji oraz nasz wkład w uczynienie samochodów wodorowych dostępnymi dla wszystkich kierowców. Stworzenie bezemisyjnego transportu jest możliwe tylko poprzez symultaniczne wykorzystanie elektrycznych pojazdów na baterie i na wodór, które ze względu na różną charakterystykę bardzo dobrze się uzupełniają. Wierzymy, że jest to pierwsza z wielu stacji wodorowych we Włoszech, które dołączą do sieci podobnych obiektów w innych krajach Europy – powiedział Luigi Ksawery Luca, CEO Toyota Motor Italia.

Platforma dzielona z Leksusem

Mirai drugiej generacji zadebiutował na europejskich rynkach na początku 2021 roku. Duży sedan klasy premium został zaprojektowany w architekturze TNGA, na platformie GA-L, którą dzieli z flagową limuzyną Lexus LS. Mirai jest wyposażony w elektryczny napęd zasilany wodorowymi ogniwami paliwowymi. Auto jest napędzane silnikiem elektrycznym o mocy 182 KM i momencie obrotowym 300 Nm. Samochód zużywa średnio 0,84 kg/100 km wodoru, a przyspieszenie od 0 do 100 km/h wynosi 9 s. Długość auta wynosi 4 975 mm, szerokość 1 885 mm, a rozstaw osi 2 920 mm.

Źródło: na podstawie Toyota

Trzecia opcja

Aby zmniejszyć emisję dwutlenku węgla w transporcie, Volvo Trucks już dziś oferuje samochody ciężarowe z napędem elektrycznym oraz pojazdy zasilane paliwami odnawialnymi, takimi jak np. biogaz. W drugiej połowie bieżącego dziesięciolecia do oferty dołączy trzecia opcja neutralna pod względem emisji CO2 – elektryczne samochody ciężarowe napędzane ogniwami paliwowymi i wodorem.

Ciężarówki bez emisji

– Od kilku lat pracujemy nad tą technologią i to wspaniałe uczucie zobaczyć pierwsze pojazdy jeżdżące na torze testowym. Połączenie napędu elektrycznego z akumulatorów i ogniw paliwowych umożliwi naszym klientom całkowite wyeliminowanie emisji CO2 z samochodów ciężarowych, niezależnie od rodzaju transportu – powiedział Roger Alm, Prezes Volvo Trucks.

300 kW energii

Elektryczne samochody ciężarowe z ogniwami paliwowymi będą miały zasięg operacyjny porównywalny z wieloma samochodami ciężarowymi z silnikami wysokoprężnymi – do 1000 km – i czas tankowania poniżej 15 minut. Masa całkowita może wynosić około 65 ton lub nawet więcej, a dwa ogniwa paliwowe będą w stanie wygenerować na pokładzie 300 kW energii elektrycznej.

Pilotażowe testy u klientów rozpoczną się za kilka lat, a wprowadzenie na rynek planowane jest na drugą połowę bieżącego dziesięciolecia.

– Ciężarówki elektryczne zasilane wodorowymi ogniwami paliwowymi będą szczególnie przydatne na długich trasach i w ciężkich, wymagających energetycznie zadaniach. Mogą być również rozwiązaniem w krajach, w których możliwości ładowania akumulatorów są ograniczone – dodał Roger Alm.

Ogniwa od cellcentric

Ogniwo paliwowe wytwarza własną energię elektryczną z wodoru znajdującego się na pokładzie, a nie jest ładowane z zewnętrznego źródła. Jedynym emitowanym produktem ubocznym jest para wodna. Ogniwa paliwowe zostaną dostarczone przez cellcentric – spółkę joint venture pomiędzy Grupy Volvo i Daimler Truck AG. Cellcentric zbuduje jeden z największych w Europie zakładów produkujących seryjnie ogniwa paliwowe, opracowane specjalnie dla pojazdów ciężkich.

Dekarbonizacja nie może czekać

Technologia ogniw paliwowych znajduje się wciąż we wczesnej fazie rozwoju i niesie ze sobą wiele korzyści, ale także pewne wyzwania. Jednym z nich jest zaopatrzenie w ekologiczny wodór na dużą skalę. Innym jest fakt, że infrastruktura tankowania dla pojazdów ciężkich nie została jeszcze opracowana.

– Spodziewamy się, że w ciągu najbliższych kilku lat podaż ekologicznego wodoru znacznie wzrośnie, ponieważ wiele gałęzi przemysłu będzie od niego zależnych w zakresie redukcji emisji CO2. Nie możemy jednak czekać z dekarbonizacją transportu, bo już teraz jest na to za późno. Dlatego moje wyraźne przesłanie do wszystkich firm transportowych brzmi: zacznijcie podróż już dziś, korzystając z akumulatorów elektrycznych, biogazu i innych dostępnych opcji. Za kilka lat pojazdy z ogniwami paliwowymi będą stanowiły ważne uzupełnienie dla dłuższych i cięższych transportów – podkreślił Alm.

Źródło: na podstawie Volvo Trucks

Departament Energii (DOE) powiadomił o wdrożeniu programu o wartości 8 mld USD, mającego na celu rozwój regionalnych hubów czystego wodoru (H2Hub) w całej Ameryce. W ramach H2Hubs stworzona zostanie sieć producentów i konsumentów wodoru oraz lokalna infrastruktura. Wszystko po to, aby przyspieszyć wykorzystanie wodoru jako nośnika czystej energii.

Zerowa emisja do 2050 roku

Produkcja, przetwarzanie, dostawa, przechowywanie i końcowe wykorzystanie czystego wodoru, w tym innowacyjne zastosowania w sektorze motoryzacyjnym i szerzej w przemysłowym ma mieć kluczowe znaczenie dla strategii DOE. Chodzi o osiągnięcia celu, jakim jest 100% czysta napędzana energią odnawialną sieć elektryczna do 2035 r. i zerowa emisja netto dwutlenku węgla. do 2050. Kluczowe dla tych wytycznym ma być transformacja sektora motoryzacyjnego w dużej mierze odpowiedzialnego za emisję CO2.

Nowe miejsca pracy w sektorze czystej energii

– Energia wodorowa jest idealna do zmniejszania emisji z wielu sektorów o wysokiej emisji dwutlenku węgla i otwiera świat ekonomicznych możliwości dla firm i pracowników zajmujących się czystą energią w całym kraju. Te haby wodorowe poczynią znaczne postępy w realizacji naszej wizji dotyczącej m. in. transportu zasilanego z sieci napędzanej czystą energią. Co ważne sieci zbudowanej przez amerykańskich pracowników – powiedział Jennifer M. Granholm, sekretarz ds. Energii.

Inwestycje w technologie wodorowe wynikające z Międzypartyjnej Ustawy Infrastrukturalnej są głównym elementem planu prezydenta Bidena dotyczącego dekarbonizacji sektora przemysłowego, który odpowiada za jedną trzecią krajowej emisji dwutlenku węgla.

Dekarbonizacja ciężkiego transportu

Jak przyznaje DOE energia wodorowa ma potencjał do dekarbonizacji wielu sektorów gospodarki, w tym transportu ciężkiego (ale także sektor związany z produkcją stali). Obecnie Stany Zjednoczone produkują około 10 milionów metrów sześciennych wodoru rocznie, w porównaniu do około 90 milionów metrów sześciennych rocznie na całym świecie. Podczas gdy większość wodoru produkowanego w USA pochodzi z gazu ziemnego poprzez parowe reformowanie metanu, technologia elektrolizy – która wykorzystuje energię elektryczną do produkcji wodoru z wody – jest rozwijającą się ścieżką z dziesiątkami instalacji w całym kraju. Technologia ta mogłaby wytwarzać wodór przy użyciu czystej energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, w tym energii słonecznej, wiatrowej i jądrowej.

Obniżenie kosztu produkcji, transportu i magazynowania H2

Wybór podmiotów, które zbudują regionalne H2Hub będzie uwzględniał takie czynniki, jak sprawiedliwość środowiskowa, zaangażowanie społeczności, lokalizacja oparta na tworzeniu nowych wysoko wykwalifikowanych miejsc pracy. H2Hubs zgodnie z ustawą dwupartyjną będą wspierać bieżącą inicjatywę DOE, mającą pomóc obniżyć koszty zaawansowanej produkcji, transportu, przechowywania i wykorzystania wodoru w wielu sektorach gospodarki. W 2021 r. DOE uruchomiło również Hydrogen Shot, aby obniżyć koszt produkcji czystego wodoru do 1 USD za 1 kilogram czystego wodoru w ciągu najbliższych 10 lat.

Źródło: na podstawie energy.gov

Bez emisji

Jak wyjaśnia producent „Neso”, nazwa to skrót od „Nie Emituje Spalin i Oczyszcza”. Miejski pojazd likwiduje emisję trujących substancji – poza CO2 przede wszystkim tlenki azotu czy pyły, w szczególności drobne pyły PM 2,5. NesoBus ma zasięg do 450 km, tankowanie trwa 15 minut. Pojazd zużywa średnio około 8 kg wodoru na 100 km. Zbiorniki mają pojemność 37,5 kg wodoru co pozwala na przejechanie ok. 450 km. W teście SORT-2 uzyskał zużycie 5,5 kg H2 na 100 km.

NesoBus ma 12 m długości, 2,55 m szerokości, 3,4 m wysokości, jego masa własna to niespełna 13 ton, pomieści do 93 pasażerów, w tym do 37 na miejscach siedzących.

Międzynarodowy wkład

Wygląd zewnętrzny oraz wnętrze zostało zaprojektowane przez włoską firmę Torino Design, specjalizującą się w branży automotive, ogniwa paliwowe pochodzą od światowego lidera w tej dziedzinie firmy Ballard, a zbiorniki wodorowe od firmy Hexagon, specjalizującej się w produkcji zbiorników na wodór.

Europejska homologacja

Po 65 dniach intensywnych badań „poligonowych” i laboratoryjnych, obejmujących 40 różnego rodzaju testów realizowanych zarówno w kraju jak i za granicą, autobus w kwietniu 2022 roku otrzymał europejską homologację typu pojazdu. W przyszłym roku zostanie oddana do użytku fabryka w Świdniku gdzie rocznie produkowanych będzie ponad 100 autobusów.

Źródło: na podstawie PAK-PCE Polski Autobus Wodorowy

–  Nie możemy sobie pozwolić na dalsze opóźnianie działań na rzecz klimatu, dlatego naszym celem jest wykorzystanie technologii Bosch do wspierania szybkiego rozwoju produkcji wodoru w Europie – powiedział podczas prezentacji rocznych wyników firmy dr Stefan Hartung, prezes zarządu Robert Bosch GmbH.
– W tym celu wykorzystamy nasze know-how w obszarze technologii ogniw paliwowych – dodał dr Markus Heyn, członek zarządu Bosch i szef sektora Mobility Solutions, który będzie odpowiedzialny za produkcję stosów.

Bosch zainwestuje w rozwój komponentów do elektrolizerów nawet 500 milionów euro do końca obecnej dekady. W związku z potrzebą dywersyfikacji źródeł energii, odejścia od paliw kopalnych i ograniczenia emisji CO2, zapotrzebowanie na zielony wodór gwałtownie rośnie – nie tylko w przemyśle, ale też w sektorze nieruchomości. Według UE, popyt ma wzrosnąć do około 10 mln ton metrycznych rocznie do 2030 roku. Bosch prognozuje, że światowy rynek komponentów elektrolizerów zwiększy się w tym samym okresie do około 14 mld EUR, a Europa odnotuje najwyższe tempo wzrostu. Bosch zamierza zainwestować w ciągu najbliższych trzech lat około trzech miliardów euro w technologie neutralne dla klimatu, takie jak elektryfikacja i wodór.

Stos kluczowym elementem

Podobnie jak w ogniwie paliwowym, kluczowym elementem elektrolizera jest stos, który składa się z kilkuset pojedynczych ogniw połączonych szeregowo. W każdej z tych komórek energia elektryczna jest wykorzystywana do rozbijania wody na wodór i tlen. Jest to odwrotność tego, co dzieje się w ogniwie paliwowym, gdzie energia elektryczna jest wytwarzana przez połączenie wodoru i tlenu. W obu przypadkach reakcję chemiczną ułatwia membrana do wymiany protonów (PEM). Bosch współpracuje z wieloma partnerami, aby opracować sposób połączenia stosu elektrolizera z jednostką sterującą, energoelektroniką i różnymi czujnikami w celu stworzenia „inteligentnego modułu”. Firma planuje dostarczać te inteligentne moduły producentom instalacji elektrolizy i dostawcom usług przemysłowych od 2025 roku, a projekty pilotażowe rozpoczną się już w przyszłym roku.

Moduły połączone z chmurą

Firma wprowadzi na rynek kilka kompaktowych modułów, które będzie można w łatwy sposób integrować. Można je będzie stosować w mniejszych jednostkach o mocy do 10 megawatów (MW), jak i w elektrowniach lądowych i morskich o mocy gigawatów (GW). Moduły Bosch znajdą zastosowanie zarówno w nowych projektach, jak i w istniejących zakładach produkujących ekologiczny wodór. Aby zmaksymalizować wydajność produkcji wodoru i wydłużyć żywotność stosu, inteligentne moduły mają być połączone z chmurą Bosch. Zastosowanie modułowej konstrukcji elektrolizerów ma uelastycznić konserwację: wszelkie zaplanowane prace będą wymagały wyłączenia tylko niektórych sekcji zakładu, a nie całego obiektu. Bosch pracuje również nad koncepcjami usług, które obejmą recykling komponentów, aby wspierać gospodarkę obiegu zamkniętego.

Produkcja masowa

W przeciwieństwie do wielu elementów elektrolizerów dostępnych obecnie na rynku, inteligentne moduły Bosch będą produkowane masowo. W związku z tym produkcja skorzysta z efektu skali.
– Przy zwiększaniu produkcji wodoru rolę odgrywają dwa kluczowe czynniki: prędkość i koszt. W tym miejscu możemy wykorzystać nasze mocne strony, nasze doświadczenie w produkcji masowej i nasz know-how w dziedzinie motoryzacji – dodał Heyn. Bosch planuje jak najszybciej rozpocząć masową produkcję modułów w kilku europejskich lokalizacjach. Należą do nich Bamberg i Feuerbach (Niemcy), Tilburg (Holandia), Linz (Austria) i Czeskie Budziejowice (Czechy).

Mobilne i stacjonarne ogniwa w planach

Bosch mocno wierzy w wodór jako paliwo przyszłości, pracuje również nad stacjonarnymi i mobilnymi ogniwami paliwowymi. Jednym z planowanych zastosowań tych pierwszych są małe, lokalne elektrownie zaopatrujące miasta, centra danych, centra handlowe, parki biznesowe oraz punkty ładowania pojazdów elektrycznych. Bosch planuje wykorzystać mobilne ogniwa paliwowe, aby ułatwić neutralny dla klimatu transport dóbr i towarów, w pierwszej kolejności w obszarze transportu ciężarowego. Portfolio produktów związanych z pojazdami w tej dziedzinie obejmuje zarówno pojedyncze czujniki, jak i podstawowe komponenty, takie jak elektryczna sprężarka powietrza, stosy i kompletne moduły ogniw paliwowych. Produkcja ma ruszyć w tym roku.

Źródło:  na podstawie Bosch

– W najbliższych tygodniach planujemy otwarcie stacji wodorowej w Krakowie. Będzie ona przeznaczona przede wszystkim dla floty komunikacji miejskiej, ale będzie też ogólnodostępna – powiedział Armen Konrad Artwich członek zarządu PKN Orlen podczas panelu na Szczycie Klimatycznym Togetair 2022. Dodał, że pierwsza stacja wodorowa PKN Orlen działa już w Niemczech, teraz natomiast koncern skupia się na rozwoju w tym obszarze na terenie Polski, Czech i Słowacji.

Miliardy w infrastrukturę

Strategia wodorowa PKN Orlen przewiduje capex na poziomie 7,4 mld zł, w tym 6,8 mld zł w latach 2025-2030 i 0,6 mld zł do roku 2024. Z łącznej kwoty 2 mld zł ma zostać przeznaczone na dekarbonizację aktywów, 4,1 mld zł na produkcję i infrastrukturę wodorową na potrzeby mobilności, 0,9 mld zł na elektrolizery OZE oraz 0,4 mld zł na badania i rozwój.

Strategia Wodorowa Grupy ORLEN jest realizowana w czterech kluczowych obszarach: mobilność, rafineria i petrochemia, badania i rozwój oraz przemysł i energetyka. W efekcie, do końca tej dekady powstanie 10 hubów wodorowych, a kierowcy w Polsce, Czechach i na Słowacji będą mogli korzystać z sieci ponad 100 stacji tankowania wodoru. 57 z nich ma powstać w Polsce, 28 na Słowacji i 26 w Czechach.

Wodorowe doliny

W kwietniu br. ORLEN, jako lider Mazowieckiej Doliny Wodorowej, podpisał z 37 podmiotami – przedstawicielami biznesu, nauki i finansów, umowę rozpoczynającą jej działalność. Współpraca obejmie produkcję, magazynowanie i wykorzystanie zero- i niskoemisyjnego wodoru m.in. w transporcie, energetyce, gospodarce komunalnej i rolnictwie. Zaangażowanie w rozwój paliw alternatywnych wpisuje się w dążenie PKN ORLEN do osiągnięcia neutralności emisyjnej do 2050 roku. Zgodnie ze Strategią Wodorową Polski w naszym kraju powołanych zostanie co najmniej pięć dolin wodorowych, w których rozwijane będą technologie oparte na tym paliwie. Każda z dolin stanie się centrum badań, rozwoju, doskonalenia i edukacji w zakresie wdrażania wodoru w gospodarce.

Obecnie na świecie istnieje 36 dolin wodorowych zlokalizowanych w 20 krajach, z czego ponad 20 znajduje się w Europie.

Grupa PKN Orlen zarządza sześcioma rafineriami w Polsce, Czechach i na Litwie, prowadzi też działalność wydobywczą w Polsce i w Kanadzie. Jej skonsolidowane przychody ze sprzedaży sięgnęły 131,5 mld zł w 2021 r. Spółka jest notowana na GPW od 1999 r.

Źródło: na podstawie Orlen, ISBnews, własne

Autobus H2.City Gold był pierwszym europejskim produktem, który otrzymał technologię wodorową Toyoty. Pierwszy z ośmiu zamówionych autobusów trafił już do floty Transportes Metropolitanos de Barcelona i po serii przejazdów testowych bez pasażerów ma zacząć pracować na regularnych liniach w stolicy Katalonii.

Lokalny wodór

Wodorowe autobusy będą tankowane w pierwszym w Hiszpanii zakładzie produkcji zielonego wodoru, który firma Iberdrola uruchomiła w pobliżu zajezdni autobusowych w Strefie Wolnego Handlu w Barcelonie. Produkowany na miejscu wodór będzie dostępny nie tylko dla pojazdów transportu miejskiego, ale także dla innych wodorowych flot. Władze miasta oraz inwestor liczą na to, że łatwy dostęp do wodoru produkowanego bez emisji spalin i CO2 przy użyciu energii odnawialnej wpłynie na inne firmy skupione w tym jednym z najważniejszych hubów przemysłowo-technologicznych w Hiszpanii.

Z dotacjami

Nowy zakład produkcji zielonego wodoru w Zona Franca de Barcelona otrzymał dotację z programu „Connecting Europe Facilities for Transport” Europejskiej Agencji ds. Klimatu, Infrastruktury i Środowiska (CINEA). Projekt wpisuje się w Europejską Strategię na rzecz Wodoru oraz w Wodorową Mapę Drogową hiszpańskiego Ministerstwa Transformacji Ekologicznej i Demografii.

20 kg wodoru dziennie

H2.City Gold ma 12 m długości, szerokość 2,5 m, wysokość 3 458 mm i mieści do 87 pasażerów. Silnik elektryczny o mocy 180 kW (245 KM) jest zasilany ogniwami paliwowymi Toyoty o mocy 60 kW. Autobus otrzymał 5 kompozytowych, 312-litrowych zbiorników, które łącznie mieszczą do 37,5 kg wodoru pod ciśnieniem 350 barów. Zatankowanie ich do pełna trwa 9 minut. Pojazd zużywa około 6 kg na 100 km, a jego średni zasięg wynosi 400 km. Autobus H2.City Gold emituje jedynie parę wodną. Pojazdy pracujące we flocie miejskich autobusów w Barcelonie będą zużywały dziennie około 20 kg wodoru.

SORA jeżdżą w Japonii

H2.City Gold nie jest jedynym modelem autobusu z wodorowym napędem Toyoty. W Japonii marka oferuje autobusy SORA z dwoma silnikami elektrycznymi po 154 KM mocy, dwoma zestawami ogniw paliwowych oraz 10 zbiornikami wodoru o łącznej pojemności 600 l pod ciśnieniem 700 barów. Autobus o długości 10,5 m mieści 78 pasażerów i może zasilać zewnętrzne odbiorniki, służąc mieszkańcom jako awaryjne źródło prądu. Japoński producent wyposażył autobusy SORA w najnowocześniejsze systemy oraz podłączyła je do funkcjonującej w Japonii od kilku lat infrastruktury ITS Connect (Intelligent Transport Systems). Dzięki temu SORA wymieniają się z innymi pojazdami informacjami o ruchu, przechodniach czy zmianach świateł, co ułatwia pracę kierowców i zwiększa punktualność. System daje też możliwość łączenia pojazdów w konwoje i wysyłania informacji do sygnalizacji świetlnej, że nadjeżdża większa grupa autobusów i potrzebna jest zmiana światła na zielone. Bezemisyjne autobusy Toyota SORA są dostępne na komercyjnym rynku w Japonii od 2018 roku, a ich duża flota jeździ w systemie transportu publicznego w Tokio.

Stare partnerstwo

Portugalska grupa Salvador Caetano jest jednym z najstarszych partnerów Toyoty w Europie – ich współpraca trwa od ponad 50 lat i obejmuje m.in. produkcję oferowanego poza Europą Land Cruisera serii 70. W 2019 roku Toyota Motor Europe (TME) zaczęła dostarczać ogniwa paliwowe, zbiorniki wodoru i inne komponenty napędu wodorowego do produkowanych przez CaetanoBus autobusów H2.City Gold. W grudniu 2020 roku ich współpraca zacieśniła się, kiedy Toyota Caetano Portugal (TCAP) została udziałowcem portugalskiego producenta autobusów, aby wspierać szybki rozwój i sprzedaż bezemisyjnych pojazdów transportu miejskiego. W lipcu 2021 roku obie firmy podjęły decyzję o cobrandingu zarówno H2.City Gold, jak i elektrycznego modelu e.City Gold.

Źródło: na podstawie Toyota